پنج شنبه 5/11  : ساعت از 8:30 شب گذشته و من فرصت كافي ندارم كه بخوام برم خونه و ... . يك بيت الله جلوي چشمام ظاهر مي شه و من براي اداي نماز داخل مي شم ... چقدر بزرگه ! اما خاموشيه مطلق داده اند. يه لحظه دلتنگ مسجدي مي شم كه همه ي محرم هاي كودكي ام اونجا گذشته . خيلي كوچكتر از اينجاست. اما در عوض هيچ وقت توي همچين شبي سوت و كور نيست. مثل هميشه عجله دارم. من بايد به حرفي كه خدا به زبان كيهان و در خواب به من زده گوش بدم. نمازم رو با شرمندگي مي خونم و اونجا رو ترك مي كنم. به ميعادگاه كه ميرسم ... امشب چه شبيه ؟ شب ششم محرم الحرام كه مرسومه براي حضرت قاسم بن الحسن عزاداري كنند . وارد كه مي شم مي بينم روي سياهي هاي مقابل درب ، پارچه نوشت زرد رنگي زدندكه روش اين ابياته :